|
|
Umhverfisráðuneytið Reykjavík, 20. janúar 2011
Skuggasundi 1
150 Reykjavík
Umsögn um drög að frumvarpi til laga um breytingu á lögum um náttúruvernd
Af hálfu Landssamtaka landeigenda á Íslandi eru gerðar neðangreindar athugasemdir við fyrirliggjandi drög. að frumvarpi til breytinga á náttúruverndarlögum sem nú liggja til umsagnar í umhverfisráðuneytinu.
Almennt:
Landssamtökin harma þá stefnu sem því virðist tekin á frumvarpsdrögunum að gera ekki með nokkrum hætti mun á umferðarrétti landeigenda og síðan óviðkomandi aðila og það virðingarleysi sem kemur fram í garð eigenda og umráðamanna lands. Þannig er í drögunum á mörgum stöðum fjallað um leyfisveitingar opinberra aðila til umferðar um land og til ýmis konar starfsemi á eignarlöndum en hvergi vikið að rétti landeigendanna sjálfra til nýtingar landsins í sína þágu og þar með jafnframt til takmörkunar þeirra á nýtingu annarra á eignarlöndum. Öll meðferð lands og umsjón þ.m.t kortagerð, gerð kortagrunns (6. gr frumvarpsins) og skráning eigi að vera á vegum eiganda þess eða amk. að vera í samráði við hann. Telja samtökin að náttúruvernd og skynsamleg nýting lands bæði geti og eigi að falla saman og að öfgar í hvora átt sem er, séu til þess fallnar að valda ófriði og virðingarleysi.
Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsdraganna:
2. gr. frumvarpsins
Landssamtökin telja þá ráðagerð sem fram kemur í frumvarpinu um að lögfesta fullkomið bann við akstri vélknúinna ökutækja á eignarlöndum utan vega fráleita og leiða af sér svo miklar takmarkanir á nýtingu eignarréttarins að ekki standist stjórnarskrá. Að banna umferð um eignarlönd með þessum hætti myndi gera það að verkum að möguleikar eigenda á nýtingu lands síns myndu skerðast svo verulega að nýting landsins yrði dýrari og torveldari. Þetta myndi leiða til verðfalls og til þess bótaréttur stofnast á hendur ríkisvaldinu. Landssamtökin telja hins vegar ekkert því til fyrirstöðu að settar séu skýrar og einfaldar reglur um umferð almennings um landið og að umferð vélknúinna ökutækja óviðkomandi aðila verði með þessum hætti takmörkuð um eignarlönd og þjóðlendur.
Landssamtök landeigenda telja að þær tillögur til breytinga á 17. greininni, sem nú eru til kynningar í frumvarpsformi séu íþyngjandi fyrir landeigendur og gangi í raun yfir almenna skynsemi. Undanþáguákvæðið í 2. mgr 2. gr, þar sem gert er ráð fyrir að umhverfisráðherra geti með reglugerð og að fenginni umsögn Umhverfisstofnunar kveðið á um umferð utan vega, m.a vegna starfa við landbúnað er langt frá því að vera nægilegt til þess að tryggja umferðarrétt landeigenda og óþolandi að umferð þeirra um land sitt sé háð pólitískum vindum eins og þeir blása hverju sinni þ.e. duttlungum þessara opinberu aðila.
Telji löggjafinn nauðsynlegt að breyta 17. gr. laganna um náttúruvernd, leggja landssamtök landeiganda á Íslandi áherslu á að í lagatextanum sjálfum verði að finna afdráttarlaust ákvæði í þá veru að lögin taki ekki til hefðbundins landbúnaðar og aksturs utan vega vegna nýtingar á landsréttindum eigenda landsins.
3. gr. sbr og 5 gr frumvarpsins
Landssamtök landeigenda hafa ekkert á móti sérstakri vernd náttúrufyrirbæra eins og gert er ráð fyrir í tillögum til breytinga á 37. gr. svo fremi sem vernd þessi raskar ekki hagsmunum landeigenda og möguleikum þeirra á nýtingu landsréttinda sinna. Hér má ekki auka við flókið leyfaferli sem leiði til þess að einhverjir einstaklingar sem vinna í stjórnkerfinu, eða eftir atvikum stjórnmálamenn, geti bótalaust sett landeigendum stólinn fyrir dyrnar um nýtingu í landsréttindum sínum, einungis vegna þess að þeir hafa þá persónulegu skoðun að nýtingin fari gegn náttúruverndarsjónarmiðum. Óheppilegt er að leyfisveitingar verði háðar mati sérfræðinga sem beinlínis hafa það hlutverk að stuðla að náttúruvernd og eiga þannig í mörgum tilvikum erfitt með að meta heildarhagsmuni.
F.h. Landssamtaka landeigenda á Íslandi
_______________________
Örn Bergsson,
formaður
|
|
|